مرثیه دلتنگی
ساعت ٥:۳٧ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ اسفند ۱۳۸٧  

به یاد یازدهمین اسفند دلتنگی ام

 در سیاه ترین خانه

 بوسه های بر گونه

                          دست های روی شانه را

گم کردم

.

دستان مرده شورها

دلم را 

        در تنور 

چرخاندند

.

موج دستان

با وزش خیس لااله الا الله

سایه ام را 

به قعر انداختند

.

می دانم

کودکی و جوانیم

لبخند و 

         خشم هایی

که محبت را شلیک می کردند

خاک شدند

و مهتابی 

که از تاریکی رهایم میکرد

و زمزمه هایی 

که خاطره هایش را

در من

قل قل می زد

.

اکنون من

به یاد  پدر

در سکوت 

             تاریکم ! ....

       

          

 


کلمات کلیدی: